Zła sytuacja Zakładów Chemicznych „Police” S.A. w latach 2008-2009 była wywołana m.in. konsekwencjami błędnych decyzji Zarządu Spółki – informuje Najwyższa Izba Kontroli, jednocześnie negatywnie oceniając jej działalność. Decyzje te wraz z zaistniałą niekorzystną sytuacją rynkową przyniosły zakładom chemicznym utratę stabilności ekonomicznej oraz narastające problemy w utrzymaniu ciągłości produkcji, aż do groźby utraty płynności finansowej.
Winny był „paraliż” decyzyjny
Spółka uzyskała w 2008 r. dodatni zysk netto, który wyniósł 30.028 tys. zł. Natomiast w 2009 r. działalność Spółki zamknęła się stratą w wysokości 426.943 tys. zł. W 2009 r. ogólne przychody Spółki ze sprzedaży eksportowej w porównaniu z 2008 r. zmniejszyły się z kwoty 1.258.245 tys. zł do 337.335 tys. zł, tj. spadek nastąpił o 70 proc., a ze sprzedaży krajowej z 1.143.758 tys. zł do 1.109.831, tj. o 3 proc. Poza kryzysem gospodarczym, do sytuacji Spółki przyczyniło się także złe zarządzanie Spółką, brak profesjonalizmu oraz „paraliż” decyzyjny Zarządu Spółki w IV kwartale 2008 r. Brak analiz dotyczących chłonności (możliwości popytu) rynku oraz brak reakcji na sygnały, co prawda niespójne, ale pojawiające się już w II kwartale 2008 r. o możliwych niekorzystnych zmianach na rynku nawozów spowodował błędne (zawyżone) prognozy sprzedaży, planów produkcji i zakupów. Doprowadziło to do nadmiernych zakupów i nagromadzenie surowców strategicznych Spółki, a także przyczyniło się do strat poniesionych na zabezpieczeniach walutowych.
Było wiele błędów
Kontrola wykazała, że w procesie zarządzania ryzykiem walutowym popełniono w Z.Ch. Police S.A. wiele błędów, które naraziły Spółkę na utratę płynności i omal nie doprowadziły do upadłości. Błędy te wynikały ze źle realizowanej na bieżąco (głównie w latach 2007-2008) polityki zarządzania ryzykiem walutowym. W skutek tego straty poniesione przez Spółkę (w okresie 31.01.2007 – 31.03.2010) wyniosły 109.397 tys. zł.
W badanym okresie Zarząd Spółki przyjął błędne założenie, że złoty będzie się nieustannie umacniał i w związku z tym nie był przygotowany na wypadek odwrócenia się tego trendu. Nie przewidywano i nie opracowano, żadnego „planu awaryjnego” na wypadek spadku wartości złotego w stosunku do innych walut (USD, EURO). Wszystkie transakcje spekulacyjne nie mające pokrycia w gwałtownie spadającej sprzedaży eksportowej powinny zostać skorygowane natychmiast po przedstawieniu przez Dział Handlu informacji o spadku zamówień. Niestety w Spółce wystąpił brak komunikacji pomiędzy Działami Handlu i Ekonomicznym. Informacje na temat spadku sprzedaży docierały do osób odpowiedzialnych za zarządzanie ryzykiem walutowym zbyt późno.
Niekorzystne odprawy
W umowach z członkami zarządu (IV kadencji) w sposób niekorzystny dla finansów Spółki (niegospodarny) Rada Nadzorcza ustaliła zasady wypłaty odprawy w przypadku odwołania ze stanowiska (3-krotność miesięcznego wynagrodzenia), określając obowiązek jej wypłaty w przypadku odwołania lub rozwiązania umowy o pracę (z innych przyczyn niż ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych) niezależnie od tego, czy powodem rezygnacji z pracy była własna decyzja czy wniosek z prośbą o odwołanie. Podkreślić należy, że ustawa kominowa wskazywała jedynie na możliwość wypłaty odpraw, nie obowiązek. W badanym okresie jeden z członków Zarządu (Prezes) zrezygnował z pełnienia funkcji i otrzymał z tego tytułu odprawę, a dwóch zostało odwołanych z pełnionych funkcji na własny wniosek i również z tego tytułu wypłacono im ww. odprawę. Łączna kwota odpraw z tego tytułu (dla 3 członków Zarządu) wyniosła 179.268,12 zł.
Zakaz konkurencji jest niekorzystny
Dodatkowo, w badanym okresie, Rada Nadzorcza zawierała z członkami Zarządu (IV kadencji) niekorzystne dla Spółki umowy o zakazie konkurencji po zaprzestaniu pełnienia funkcji członka zarządu, nie dokonując jednocześnie kontroli, ani żadnych innych czynności mających na celu sprawdzenie wypełniania obowiązków wynikających z tych umów. Wysokość wydatków poniesionych przez Spółkę (do 31.08.2010 r.) z tego tytułu wynosiła 365.617,13 zł.
Gdzie prezesów ośmiu, tam…
Zła sytuacja Spółki spowodowana była również brakiem ciągłości jej zarządzania. Od momentu komercjalizacji Spółki w 1995 r. do 3.12.2010 r. Z.Ch. Police S.A. kierowało 8 prezesów zarządu, a średnia kadencja trwała niecałe 2 lata. Powyższa sytuacja w kolejnych latach pogarszała się, bowiem od momentu wejścia Spółki na giełdę, tj. 2005 r. do 3.12.2010 r. funkcję prezesa zarządu w Spółce sprawowało 5 osób, a średnia kadencja wyniosła zaledwie 1 rok.
Źródło: nik.gov.pl
Dodaj komentarz