W sprawie objęcia szkód wyrządzanych przez żurawie oraz kormorany odszkodowaniami wypłacanymi przez Skarb Państwa, Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska informuje, że zmiana przepisów dotyczących żurawia i kormorana nie wydaje się na chwilę obecną możliwa. Wynika to z trudności w szacowaniu szkód powodowanych przez te zwierzęta. Zgodnie z art. 126 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1220, z późn. zm.) odpowiedzialność Skarbu Państwa nie obejmuje utraconych korzyści, a ogranicza się jedynie do szkody rzeczywistej, którą należy udowodnić. Ze względu na biologię tych zwierząt i ich dużą mobilność trudno jest wyodrębnić szkody przez nie powodowane.
Wymienione powyżej kwestie powodują, że oszacowanie szkody i stwierdzenie, iż została ona wyrządzona właśnie przez żurawia, jest niezwykle trudne.
Obecnie prowadzone są prace nad strategią gospodarowania krajową populacją żurawia. Wykonywane są one w ramach projektu: „Opracowanie krajowych strategii gospodarowania wybranymi gatunkami zagrożonymi lub konfliktowymi”, realizowanego ze środków Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko. Prace prowadzone są przez Szkołę Główną Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie i mają na celu rozpoznanie istniejącego problemu oraz ograniczenie konfliktów i minimalizację szkód wyrządzanych przez ten gatunek. Zakończenie pierwszego etapu projektu, obejmującego zbieranie informacji i przeprowadzenie konsultacji społecznych, przewiduje się na koniec 2010 roku.
Podobna sytuacja ma miejsce w przypadku kormorana (Phalacrocorax carbo). Trudność w szacowaniu szkód polega m. in. na fakcie, iż ubytek ryb spowodowany przez ten gatunek jest niemożliwy do dokładnego określenia do momentu całkowitego spuszczenia wody ze stawu hodowlanego i oszacowania ilości pozostałego w nim materiału hodowlanego w stosunku do ilości materiału wpuszczonego. Należy wziąć pod uwagę, iż na stawach żerują nie tylko kormorany, ale również inne gatunki ptaków (czaple siwa i biała, perkozy i inne) oraz ssaki (wydra, norka amerykańska). Cykl rozwojowy ryb uniemożliwia też oszacowanie strat naturalnych, spowodowanych np. agresją wewnątrzgatunkową czy też chorobami i oddzielenie ich od strat spowodowanych przez żerowanie kormorana. Dodatkowym problemem przy teoretycznym szacowaniu szkód są niejednoznaczne dane dotyczące dziennego spożycia pokarmu przez jednego osobnika kormorana, oraz konieczność uwzględnienia różnic w dziennym zapotrzebowaniu na pokarm poszczególnych osobników (pisklę a ptak dorosły, okres lęgowy a okres wędrówek).
Biorąc pod uwagę powszechność występowania kormorana w Polsce, zarówno w okresie lęgowym jak i – w szczególności – w okresie migracji, niedokładnie oszacowane odszkodowania mogłyby w sposób znaczący wpłynąć na budżet państwa. Zgodnie z szacunkami GDOŚ, kwoty te osiągnęłyby wartości milionów złotych.
Równolegle do prac nad krajową strategią gospodarowania populacją żurawia trwają prace nad Krajową Strategią Gospodarowania Populacją Kormorana. W trakcie II warsztatów, które odbyły się w dniach 23-24.06.2010 r. w Warszawie zanotowano postulat, aby w zakresie przygotowywanej strategii znalazły się sposoby szacowania szkód wyrządzanych przez kormorany w gospodarce rybackiej. Zakończenie prac nad Krajową Strategią Gospodarowania Populacją Kormorana planowane jest na pierwszy kwartał 2011 r.
Źródło: www.krir.gov.pl


Dodaj komentarz